10 παιχνίδια για ανθρώπους 2-3 ετών

Οι άνθρωποι προσχολικής ηλικίας θέλουν να παίζουν με τον πραγματικό κόσμο για να τον καταλαβαίνουν, να τον διαλύουν και να φτιάχνουν κάθε φορά ένα νέο. Γιατί είναι καλλιτέχνες και σοφοί.

Τα παιχνίδια - δράσεις που σχεδιάζω, δημιουργώ και προσφέρω στους μαθητές μου έως 3 ετών έχουν, σχεδόν πάντα, τους εξής στόχους:

• Συνδυαστική χρήση των αισθήσεων
• Βιωματική διερεύνηση φυσικομαθηματικών εννοιών (βάρος, τριβή, αντιστοίχηση, ταξινόμηση κλπ)
• Δημιουργική χρήση προηγούμενων εμπειριών και δημιουργία νέων
• Βιωματική κατανόηση νέων λέξεων (π.χ. και βάσει των παρακάτω δράσεων, στερεώνω, επιπλέω, βουλιάζω, μεταμορφώνω, βιδώνω, ισορροπώ) 

1. Δοχεία με νερό και διάφορα αντικείμενα μέσα, τα οποία μπορούν να συλλέξουν τα παιδιά ή να ερευνήσουν με διάφορους τρόπους

                                               

2.  Ξυλάκια και ξυλομπογιές μαζί με αντικείμενα μέσα στο οποία μπορούν να ενσφηνωθούν

3. Πέτρες διαφόρων μεγεθών μαζί με άλλα αντικείμενα και σε διάφορες λειτουργίες και χρήσεις

4. Μεγάλα και ελαφριά αντικείμενα οικιακής χρήσης σε ποικίλες θέσεις και μεταξύ τους συσχετισμούς

5. Στερεωμένα κορδόνια πάνω στα οποία μπορούν να κρεμαστούν διάφορα αντικείμενα

6. Αντικείμενα που μπορούν να συνδυαστούν και να λειτουργήσουν ως οικοδομικά υλικά 

7. Συνδυασμός εικαστικών υλικών με άλλα αντικείμενα

8. Είδη οικιακής χρήσης γίνονται κρεβάτι για μια κούκλα και αρχή για μια ιστορία

9. Χρήση αλουμινόχαρτου με διάφορους τρόπους

10. Μπουλόνια και παξιμάδια διαφόρων μεγεθών

Βασικότερο από τα υλικά και τα αντικείμενα που προσφέρω στα παιδιά προσχολικής ηλικίας είναι ο τρόπος που το κάνω, δηλαδή η ατμόσφαιρα του παιχνιδιού. Τα χαρακτηριστικά της ιδανικής ατμόσφαιρας παιχνιδιού θα έλεγα ότι είναι 4.

1ο. Ξεκινάω πρώτη το παιχνίδι και συνεχίζω να παίζω με τους δικούς μου τρόπους και πάντα με όρεξη και πάθος (καμιά φορά "τσακώνομαι" κιόλας όταν μου παίρνουν όσα φτιάχνω...!).

2ο. Οι μόνοι κανόνες που υπάρχουν και τηρούνται απαρέγκλιτα αφορούν στην ασφάλεια των παιδιών.

3ο. Μιλάω όσο λιγότερο μπορώ και σπάνια δίνω οδηγίες. Τα ερεθίσματα που θέλω να δώσω, τα δίνω παίζοντας και όχι μιλώντας.

4ο. Προσαρμόζομαι στους τρόπους που προτείνουν τα παιδιά, παρατηρώντας τα και προσπαθώντας να δώσω επιπλέον ερεθίσματα σε όσα τα παιδιά προτείνουν.

Οι άνθρωποι προσχολικής ηλικίας θέλουν να παίζουν με τον πραγματικό κόσμο για να τον καταλαβαίνουν, να τον διαλύουν και να φτιάχνουν κάθε φορά ένα νέο κόσμο. Γιατί είναι καλλιτέχνες και σοφοί. Η σύγχρονη βιομηχανία παιχνιδιού και κυρίως το σύστημα προσχολικής εκπαίδευσης κάθε άλλο παρά υπολογίζει και στοχεύει στη συστηματική υποστήριξη, ανάπτυξη και εξέλιξη των άπειρων νοητικών, σωματικών και ψυχικών δυνατοτήτων των παιδιών. Εμείς ως δάσκαλοι και γονείς οφείλουμε να ανατρέψουμε αυτή την τάση και να επιτρέψουμε στα παιδιά μας να παίζουν ενεργητικά και δημιουργικά.

Μαρία π.

Βρεφονηπιαγωγός

Ειδικός δημιουργικής εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας